Blog Karola Jasienicy

Wpis

sobota, 31 października 2009

Szpak (405)

Pochodzenie:

Bardzo stara rasa, z pewnością hodowana już w XVI wieku w południowych i środkowych Niemczech.

Wrażenie ogólne:

Szpaki wszystkich barw, wykazują podobieństwo do gołębia polnego o wysmukłym, ale mocnym kształcie.

 Wzorzec: cechy rasowości

Głowa:

Podłużnie zaokrąglona, lekko wysklepiona, u łysków z ko­ronką, u mnichów z czubkiem.

Oczy:

Ognistoczerwone, u mnichów i łysków ciemne.

Brew:

Brew wąska i mało widoczna, u mnichów i łysków od jasno cielistej do czerwonej. U pozostałych odmian ciemna.

Dziób:

Średniej długości. U mnichów, czerwonych i żółtych cie­listy, u łysków górna część dzioba cielista, zaś dolna część czarna. U pozostałych odmian czarny. 

Szyja:

Średnio długa, pełna w okolicach ramion, gardło dobrze zaokrąglone.

Pierś:

Dobrze zaokrąglona, lekko wystająca do przodu.

Plecy:

Długie, dobrze zaokrąglone, lekko opadające.

Skrzydła:

Długie, zwarte.

Ogon:

Długi, zwarty.

Nogi:

Krótkie nieupierzone, pazurki czarne, tylko u mnichów jasne; nogi czerwone, u młodych mogą być ciemne.

Upierzenie:

Ściśle przylegające.

Rodzaje kolorów:

Czarne, niebieskie, czerwone żółte, niebieskie biało łuskowate; marmurkowe, marmurkowe łyski, marmurkowe łyski z białym ogonem, czarny marmurkowy mnich; łyski, białogony oraz mnichy w kolorze czarnym, niebieskim i niebiesko łuskowate; srebrno łuskowate, srebrno łuskowate łyski, srebrno łuskowate  białogony, srebrno łuskowate mnichy w kolorze czarnym i niebieskim.

Kolor i rysunek:

1.  Czarny (ciemnogłowy): barwa podstawowa głęboko czarna z zielonym połyskiem bez brązu i sitowatości na lotkach i ogonie, szyja zielono połyskująca. W dolnej części szyi znajduje się nakrapiany lub całkowicie biały półksiężyc.

Powstaje on dzięki piórom, które w tym miejscu mają białe końcówki z delikatną, czarną i połyskującą zielono obwódką. Półksiężyc powinien być około 3 cm szeroki i podwójnie długi. Musi się u góry i u dołu wyraźnie odcinać od podstawowej barwy, być bez luk, a końce półksiężyca powinny mieć ostre zakończenia, które nie mogą sięgać do tylnej części szyi. Rysunek sięgający na tylną część szyi i na piersi jest błędem.  

Pasy powinny być czysto białe, wąskie, bez przerw, biegnące przez całą szerokość tarcz, na górze w miarę możliwości  rozdzielone.

2.  Niebieski (ciemnogłowy): barwa podstawowa czysto niebieska, na pokrywach skrzydeł równomierna, lotki powinny być tak jasne, jak tylko to możliwe, rysunek na szyi jak u czarnych, pasy czysto białe z czarną obwódką od strony ogona, wąskie, bez przerw.

3. Niebieski biało łuskowaty (ciemnogłowy): kolor podstawowy i rysunek jak u niebieskich. Tarcze skrzydeł z możliwie czystą, białą łuskowatością, lecz łuski czarno obrzeżone. Lotki bez rysunku zięby.  

4.  Czerwony i żółty (ciemnogłowy): barwa podstawowa czerwona, lub żółta, rysunek i pasy jak u czarnych.

5. Łysek: barwa i rysunek jak u czarnych, niebieskich i niebieskich biało łuskowatych. Szeroka koronka z rozetami zamyka od tyłu białą łyskę. Biała część głowy jest odgraniczona prostą linią, która przebiega od kąta dzioba przez oczy lub przez ich dolną krawędź i sięga do koronki. Łyska musi być biała na całej szerokości i długości. Muszka między kątem dzioba a okiem mile widziana, ale nie wymagana.

6. Białogon: barwa podstawowa i rysunek jak u czarnych, niebieskich i niebieskich biało łuskowatych. 12 sterówek z pokrywą ogona muszą być białe, klin zaś musi być czarny. Nad woskówkami znajduje się małe biało czółko.

7. Mnich: barwa podstawowa i rysunek jak u czarnych, niebieskich i niebieskich biało łuskowatych, lecz dodatkowo rysunek mnicha. Białe są: głowa, od 7 do 9 lotek zewnętrznych, ogon z pokrywą i klin. Linie rozgraniczające możliwie ostre. Nie należy karać trochę bieli na pięcie. Mnichy mają wąski i wysoko sięgający spiczasty czubek.

8. Marmurkowy: barwa podstawowa i rysunek jak u jednokolorowych. Tarcze skrzydeł z możliwie małymi, białymi łuskami w kształcie trójkąta. Łuskowatość powinna być równomierna na całych tarczach. Lotki pierwszego rzędu mają rysunek zięby.

9. Marmurkowy z łyską: barwa i rysunek jak u marmurkowego (8) oraz jak z białą łyską (5).

10. Marmurkowy białogon: barwa i rysunek jak u marmurkowego (8), oraz ogon jak u białogona (6).

11. Marmurkowy mnich: barwa i rysunek jak u marmurkowego (8), oraz rysunek jak u mnicha (7).

12. Srebrno łuskowaty (ciemnogłowy): barwa podstawowa jak u jednokolorowego czarnego lub niebieskiego. Rysunek na szyi składa się z białej wstęgi poprzetykanej czarnymi punkcikami, o szerokości ok. 15 mm, a która biegnie wokół szyi i z tyłu zbiega się z rysunkiem serca. Tarcza skrzydła jest biała, lecz każde pióro zakończone jest rysunkiem podobnym do grotu strzały w kolorze czarnym lub niebieskim. Serce i górna część grzbietu powinny mieć ten sam rysunek, jednakże z większą obwódką. Czarne mają rysunek zięby jak u marmurkowego. Niebieskie bez lub z rysunkiem zięby.

13. Srebrno łuskowaty z łyską: barwa i rysunek jak u srebrno  łuskowatego (12), rysunek głowy jak u szpaka z łyską (4).

14. Srebrno łuskowaty białogon: barwa i rysunek jak u srebrno łuskowatego (12), kolor ogona i białe czółko jak u białogona (6).

14. Srebrno łuskowaty mnich: barwa i rysunek jak u srebrno łuskowatego (12), rysunek mnicha jak u mnicha (7), dozwolony niebieski odcień na brzuchu u czarnych.

Duże błędy:

Za słaba budowa, upierzone nogi i palce, za ubogi czubek lub koronka, u wszystkich niebieskich odmian szpaków zbyt ciemny kolor.

Czarny: szara, matowa lub bez połysku barwa, rdza na księżycu i pasach, ubogi kształt księżyca i pasów, sitowatość na lotkach, ogonie lub klinie, łuskowatość na korpusie lub siwawa głowa.

Niebieski: bardzo ciemna niebieska barwa, jasne lub płowe lotki, białe pióra na brzuchu, grzbiecie lub klinie, ząbkowane lub za szerokie pasy.

Marmurkowy: wady jak u czarnych, oraz brak rysunku zięby, za jasna łuskowatość na tarczach.

Niebieski biało łuskowaty: wady jak u jednokolorowych niebieskich, nierównomierna lub nieczysta łuskowatość.

Srebrno łuskowaty: niewystarczająca barwa, siwawa głowa, łuskowate uda, rdza lub śniedź na tarczach skrzydeł, przy zamkniętych skrzydłach widoczna sitowatość na lotkach, brakujący lub zbyt duży rysunek zięby u czarnych i niebieskich.

Łysek: Ubogi rysunek głowy, ciemna górna część dzioba, jasna dolna część dzioba, bródka, cienka, wąska koronka.

Białogon: brak czółka, białe lub z sitowatością pióra na klinie, mniej niż 12 białych sterówek.

Mnich: dużo białych piór przy odbycie, mniej niż 7 i więcej niż 9 białych lotek, różnica między ilością białych lotek w skrzydłach nie może być większa aniżeli dwa pióra, szeroki czubek, plamisty dziób.

Uwagi do oceny:

Ogólne wrażenie –  budowa korpusu – barwa (przy gołębiach o rzadko występującym rysunku, rysunek jest ważniejszy) – rysunek pasów i skrzydeł – księżyc lub opaska na szyi – czubek lub koronka –  barwa dzioba i oczu.

 Grupa V – Barwne. Obrączka numer 7

 

Szczegóły wpisu

Tagi:
brak
Kategoria:
Autor(ka):
mku841
Czas publikacji:
sobota, 31 października 2009 16:55